Sygnały stresu
Sygnały mowy ciała wskazujące na dyskomfort lub przeciążenie psa: oblizywanie nosa, ziewanie, „wielorybie oko", napięcie ciała, dyszenie bez wysiłku fizycznego.
Bieżące odczytywanie sygnałów stresu pozwala zareagować, zanim pies przekroczy próg pobudzenia. Sygnały tworzą „drabinę" — od subtelnych po wyraźne:
- wczesne: oblizywanie nosa, ziewanie, odwracanie głowy, „wielorybie oko" (widoczne białka oczu), znieruchomienie;
- pośrednie: obniżona postawa, przyklejone uszy, dyszenie mimo braku wysiłku, dreptanie, próby oddalenia;
- późne: warczenie, kłapnięcie.
Decyduje kontekst: oblizywanie nosa przy misce znaczy co innego niż w gabinecie weterynarza. Reagowanie na wczesne sygnały (zwiększenie dystansu, przerwa) to wyraz szacunku dla psa i podstawa bezpieczeństwa — szczególnie w obecności dzieci.