Sygnały rozluźnienia są "językiem ciała" pokazującym, że pies wchodzi w stan odpoczynku. Czytanie ich na bieżąco jest jedną z najważniejszych umiejętności trenera/opiekuna.

Najczęstsze sygnały (od najsubtelniejszych do najwyraźniejszych):

Wolniejszy oddech - z szybkiego, płytkiego do wolnego, równego.
Dłuższe mrugnięcie - oczy zamykają się na ułamek sekundy dłużej niż zwykle.
Ziewnięcie - kontrolowane, nie spazmatyczne.
Zmiana pozycji - z czujnego sfinksa na bok, łapy schowane pod siebie, biodro przesunięte na jedną stronę.
Głowa opadająca na łapy lub na podłogę.
Westchnięcie - długi wydech.

Ważne: sygnały rozluźnienia mogą wyglądać podobnie do sygnałów stresu (oblizywanie warg, ziewanie też). Czytamy je w kontekście - jeśli pies leży spokojnie na macie i ziewa raz, to relaks. Jeśli pies stoi naprężony przed klatką weterynarza i ziewa serią - to stres.

Nagradzanie sygnałów rozluźnienia (smakiem podanym spokojnie pod nos) wzmacnia stan emocjonalny, nie tylko zachowanie. To podstawa pracy z lękiem, reaktywnością i nadpobudliwością.